GEZI PARK RESISTANCE

IN SUPPORT OF THE GEZI PARK RESISTANCE

[A text by the Editors’ Platform in Turkey follows in: English, French, Italian, and the original Turkish] 

All kinds of censorship are contagious. The most insidious, hurtful and lethal sort is self-censorship. The weakening, numbing nature of self-censorship and its capacity to regulate reality, has given it an undeniable “legitimacy”. If societies become immune to this contagion, they shove free thought and reality into a black box. Somehow, these black boxes are almost always either missing or destroyed by power holders.

If a person is unable to express his/her thoughts openly, then he/she is condemned to a false existence. Subjection to fear or intimidation is not a way of life, but a way of death. A tree may be a simple symbol but as long as it keeps on living, it’s a vital one. Those who wish to live freely are not puppets: Nobody can rule control another’s will to live, the most fundamental freedom of all, or one’s right to breathe. A society which does not breathe cannot think. A society unable to think regresses, it is imprisoned in a single opinion and thus forced into uniformity. It becomes the puppet of narrow-mindedness and bigotry. At that point, the soil upon which one lives ceases to be soil and becomes instead a blind spot. Societies build “places for living”, not “places for dying”.

We believe that books written as a result of free, independent thinking comprise a sphere of freedom and that ties of friendship established via these books give birth to a real, transformative bond. We breathe through books, we exist with them, for free, independent and creative thinking are our passion; we want to know and share truth by disseminating knowledge and free thought.

The Turkish media should demonstrate its willingness to open black boxes and tell the truth ‒ right away.

The day has come to forge, together, freedom—freedom for those who are ignored, ostracized, deemed “a small minority” or “marginals”.  Now is the time to unite the aesthetics of different colours with the power of resistance and thus display the aesthetics of resistance. It is time for us to speak up and let it be known that we live fearlessly in favor of beauty, goodness, independence and that we exercise our right to breathe.

Lift this fog, this cloud of gas. Let everyone breathe, let minds to clear.

Arms are signs of cowardice.

People, like trees, are beautiful, so long as they stand.

EDITORS’ PLATFORM
ISTANBUL/TURKEY
www.editorlerplatformu.com

 

DECLARATION POUR LA RESISTANCE DU PARC GEZİ

Si toute censure est un virus, l’autocensure en est la forme la plus sournoise, la plus blessante et la plus fatale. Son caractère atrophiant et stupéfiant, sa tendance à contrôler la réalité lui assurent une “légalité” indéniable. Si les sociétés sont  désensibilisées face à  ce virus, elles enferment l’opinion libre et la vérité dans la boîte noire. On ne sait jamais pourquoi, mais ces boîtes noires se perdent systématiquement ou sont détruites par les détenteurs du pouvoir.

Lorsqu’on ne peut s’exprimer librement, la vie se trouve faussée. Avoir peur ou reculer n’est pas une façon de vivre, mais de mourir. Un arbre peut être un symbole simple, mais tant qu’il vit, il est un symbole vivant: les gens qui veulent vivre librement ne sont pas des marionnettes. Personne ne peut prendre sous son contrôle la volonté de vivre, la volonté de respirer qui est la liberté fondamentale sur la terre. Une société qui ne respire pas est incapable de penser. Et une société qui ne pense pas recule, elle  s’emprisonne dans une seule opinion figée, elle s’uniformise. Elle devient la marionnette de l’obscurantisme et d’un conservatisme étroit. Alors la terre où nous vivons n’est plus la terre, mais le point aveugle. Les sociétés créent des espaces pour “vivre”, pas pour “mourir”.

Nous croyons que les livres écrits par la pensée libre et indépendante créent un espace de liberté. Nous aussi croyons que l’amitié établie par ces livres anime une relation réelle et transformatrice. Nous respirons et nous existons grâce aux livres. Parce que nous sommes curieux de l’opinion libre, indépendante, créative et nous voulons savoir et partager la réalité en diffusant le savoir et l’opinion libre.

Les médias en Turquie doivent immédiatement montrer la volonté d’ouvrir les boîtes noires et doivent exprimer la réalité. C’est le jour de rendre effective la liberté de respirer pour les gens prétendument “minoritaires” ou “marginaux, pour tous ceux qui sont  ignorées, ceux qu’on essaye de marginaliser. C’est le jour d’exposer l’esthétique de la résistance en rassemblant l’esthétique des couleurs diverses avec la force de résistance. C’est le jour d’exprimer notre droit de respirer, de vivre sans avoir peur et d’être indépendant.

Retirez cette fumée, retirez ce nuage de gaz.

Laissez les gens respirer, laissez les esprits respirer.

L’arme est le symbole de la lâcheté.

Et l’homme est beau tant qu’il résiste comme un arbre.

PLATEFORME DES EDITEURS
ISTANBUL/TURQUIE
www.editorlerplatformu.com

 

COMUNICATO DELLA PIATTAFORMA DEGLI EDITORI

Ogni tipo di censura è contagioso. E l’autocensura è la forma di contagio più ingannevole, più offensiva e la più letale. Per la sua natura, la capacità di offuscare la realtà, di accecare e rendere dipendenti, ha acquisito una ‘legittimità’ innegabile. Quando le società diventano immuni a questo contagio inseriscono l’idea di libertà e la realtà in una scatola nera. In qualche modo queste scatole nere vengono sempre inevitabilmente perse o fatte scomparire da chi detiene il potere.

Quando qualcuno non riesce a esprimere in modo libero i propri pensieri, non si può che parlare di un’esistenza fasulla. La paura e l’ansia non sono un modo di vivere, ma una forma di morte. Un albero può essere un semplice simbolo, se entra a far parte della vita diventa un simbolo vitale: le persone che intendono vivere liberamente non sono dei fantocci. Non si può controllare la determinazione di vivere, la libertà di respirare, diritto fondamentale. Una società che non respira, non riesce a pensare e una società che non pensa regredisce e viene rinchiusa in un pensiero unico. Così le persone diventano fantocci, con orizzonti ristretti e una mentalità chiusa. La terra su cui si vive è un punto di non ritorno. Le società devono salvaguardare i propri ‘spazi di vita’, non ‘spazi di morte’.

Noi crediamo che i libri che si basano su un pensiero libero e indipendente rappresentino uno spazio di libertà e che facciano nascere. Grazie ai libri respiriamo, grazie ai libri esistiamo. Perché noi ricerchiamo un pensiero libero, indipendente, creativo, e vogliamo conoscere e far conoscere la realtà diffondendo la conoscenza e il pensiero libero.

I media turchi devono poter aprire il prima possibile ‘le scatole nere’ e mostrare la realtà. Oggi è il giorno in cui le persone definite “una piccola minoranza”, dei “marginali”, invisibili, stigmatizzate, tutte insieme, fianco a fianco, sono libere di respirare. È il giorno in cui si mostra un’estetica della resistenza composta dalla diversità dei colori e dalla capacità di ribellarsi. Oggi è il giorno in cui diciamo apertamente che viviamo dalla parte del bello e del buono, che viviamo in modo indipendente e senza paura, e che usiamo il nostro diritto a respirare.

Cacciate via questo fumo, questa nube di gas. Lasciate che tutti respirino e che le menti si illuminino.

Le armi sono il simbolo della codardia.

L’uomo é bello quando resiste come un albero.

LA PIATTAFORMA DEGLI EDITORI TURCHI
ISTANBUL/ TURCHIA
http://editorlerplatformu.com/

 

GEZİ PARKI DİRENİŞİ İÇİN BİLDİRİ

Sansürün her türlüsü virüstür. En sinsi, en yaralayıcı, en ölümcül olanı da otosansürdür. Otosansürün köreltici, gerçeği denetim altına alan, uyuşturucu karakteri ona yadsınamaz bir “yasallık” kazandırmıştır. Toplumlar bu virüse bağışıklık kazanırlarsa özgür düşünceyi, gerçeği karakutuya tıkarlar. Nedense, istikrarlı biçimde o karakutular hep kayıptır ya da iktidar sahiplerince yok edilir.

Kişi fikirlerini açıkça dile getiremiyorsa ancak sahte bir yaşama eyleminden söz edilebilir. Korku, sinmişlik bir yaşama biçimi değil, ölme biçimidir. Bir ağaç basit bir simge olabilir, yaşadıkça canlı bir simgedir: Özgürce yaşamak isteyen insanlar kukla değildir. Kimse yaşama iradesini, yeryüzündeki en temel özgürlük olan nefes alma özgürlüğünü denetim altına alamaz. Nefes almayan bir toplum düşünemez: düşünmeyen bir toplum geriler, tek bir düşünceye hapsolur, tektipleştirilir. Geri kafalılığın, dargörüşlülüğün kuklası haline gelir. Artık yaşanan toprak, toprak değil kör noktadır. Toplumlar “yaşanacak yer” kurarlar, “ölünecek yer” değil.

Biz, özgür, bağımsız düşünceyle yazılan kitapların bir özgürlük alanı oluşturduğuna, bu kitaplarla kurulan dostluğun dönüştürücü, gerçek bir ilişkiye hayat verdiğine inanıyoruz. Kitaplarla nefes alıyor, kitaplarla varoluyoruz. Çünkü özgür, bağımsız, yaratıcı düşünceye merak duyuyor, bilgiyi ve özgür düşünceyi yaymak suretiyle gerçeği bilmek ve paylaşmak istiyoruz.

Türkiye Medyası karakutuları açma iradesini bir an önce gösterip gerçeği dile getirebilmelidir.

Gün “küçük bir azınlık” ya da “marjinal” olduğu iddia edilen, görmezden gelinen, ötekileştirilmeye çalışılan insanların nefes alma özgürlüğünü bir arada, yan yana icra etme günüdür. Farklı renklerin estetiğini, direnme gücüyle birleştirip direnmenin estetiğini sergileme günüdür. Gün güzelden, iyiden yana, bağımsızca, korkusuzca yaşadığımızı, nefes alma hakkımızı kullandığımızı dile getirme günüdür.

Bu dumanı, gaz bulutunu kaldırın, bırakın herkes nefes alsın, zihinler aydınlansın.

Silah korkaklığın simgesidir.

İnsan da ağaç gibi direndikçe güzeldir.

EDİTÖRLER PLATFORMU
İstanbul-Türkiye
http://editorlerplatformu.com/

Advertisements
GEZI PARK RESISTANCE

One thought on “GEZI PARK RESISTANCE

Comments are closed.